PUERA DELOS BUENOS. Maliban sa mabubuti.

Ito ay hindi para sa lahat. Marami pa rin sa ating komunidad dito sa Edmonton at sa buong Alberta ang tunay na may pusong Bayanihan. Sila yung tahimik na tumutulong, nag-aabot ng tulong sa nasunugan, nagbibigay ng pagkain sa may sakit, nagbubuhat ng bahay kahit walang nakakakita. Saludo tayo sa kanila.

Pero aminin natin, Kaibigan.

Meron nang malaking bahagi sa atin na nakalimot na.

Mahilig tayong magyabang ng Bayanihan sa harap ng mga Canadiano. Nilalagay natin sa poster tuwing Independence Day. Isinisigaw sa stage. Sinu-suot parang Barong Tagalog.

Pero sa social media, iba ang nangyayari.

BAYANIHAN NOON:

"Buhatin natin nang sabay-sabay." Mabigat man ang bahay, maputik man ang daan, kapit-bisig tayo.

BAYAAN NA NGAYON: “BAYAAN NA! Let it fall."

Bayaan mo siyang bumagsak. Huwag ka nang makialam.

Noon: Kapag may nasunugan, lahat maghahakot ng tubig. Dahil sa balikatan at bayanihan, nakapaglilipat ng kubo kahit walang tulong ng forklift o anumang makinarya. Merong kusang-loob.

Ngayon: Kapag may nadapa, may magvi-video muna para

pagkakitaan sa fb at YouTube bago tumulong, at may magko-comment pa nang: Beee Buti nga... Merong akala mo ay tumatakbo upang tumulong; iyon pala ay mandarambong o magnanakaw.

Puera delos buenos, pero dumadami na ang ganito.

Imbis na tumulong na buhatin ang bahay, mas nag-enjoy tayo sa pagmamando at panonood. At habang may nasusunguan, nalulunod, nabagsakan ng gumuhong bahay, mas minarapat pa nating hawiin ang mga tunay na tumutulong upang tayo ay makapangulimbat. 

Kapag may kababayang umaangat — may bulungan. Kaagad ay judgmental at sasabihin: “Drug pusher yan!” Kapag may nakitang nakapost sa fb na merong alleged sexual assault or harassment case, screenshot dito, repost doon, alleged accusation pa almang naman na walang due process, tapos, may laughing emoji pa.

Hindi na Bayanihan ito. Ito ay inggitan at pasikatan na naging ugali at kultura – kultura ng walang katiyakan, kung kaya, ang lipunan ay walang kaginhawahan at katinuan. 

Maliban sa mabubuti, naging ugali na natin ang manood na lang.

NEGLIGENCE. APATHY. INDIFFERENCE.

Tahimik lang na pumapatay sa Bayanihan.

Kaya ang tanong: Paano natin hihilingin na respetuhin tayo ng Canada bilang komunidad, kung tayo mismo, tayo ang unang bumabato sa sariling kababayan natin sa Facebook?

Paano tayo maglulunsad ng "KAPATID MO, ABUTIN MO!" para sa Pilipinas, kung dito sa Alberta ay nahihirapan tayong makaabot ng kamay sa binaha, nilindol, nasunugan, at nadapang kababayan doon sa Pilipinas at dito sa ibayong-dagat, nang hindi siya naaapakan?

Hindi pa huli ang lahat.

Kung may Bayanihan noon, pwede pa rin ngayon. Pero kailangan nating piliin — buhatin ba natin ulit, o tuluyan na nating hayaang bumagsak?

Dahil sa totoo lang, puera delos buenos, kung hindi tayo kikilos ngayon, baka dumating ang araw na wala na tayong babalikan na Bayanihan — puro Bayaan Na or Bayai Na na lang.

Walang Bayanihan sa taong walang pakialam. Pero buhay pa ang Bayanihan sa mga taong may malasakit at marami pa naman sila.

Isa ka ba sa kanila?